Button

______________________

Wij zíjn Geloof en Hoop,

wij zíjn LIEFDE.

Wij dienden ‘t slechts nog uit te pakken.

Johanna Amse

Synchronizing site - platform for Crystal Thinking

Home Contact Reacties Nieuwsbrief Webshop Links
Visie Over mij Missie Cursussen Lezingen Workshops Blog

Visie

Mocht men mij vragen, op dit moment: “Hoe zie jij de wereld van dit ogenblik?”

Dan zou ik iets antwoorden in de trant van onderstaande.

Lees het als een schilderij van beeld en woord. En laat het, een ervaring zijn.


Johanna Amse 14 aug. 2013


En als een katapult steeg nu de mensheid schielijk.

Zij had al die tijd veel te laag gehangen.


Waren wij er klaar voor, om de peilloos Hoge ENERGIE,

die onze aarde naderde,

te ont-vangen,

in ons en ons systeem,

om via Ons en ons Systeem te kunnen dóór STROMEN

in de stof?

Dat is het waar het om te Doen is,

in de komende Decennia.


Wij Dienden ervoor zoveel als mogelijk RUIMTE te gaan

maken, in ons

en in ons

systeem.

En wij

wisten

bevreemd

’t Zweet

vast


van onze

voorhoofden.



En hielden

onze

adem

in.



’t Waren allemaal

slechts

Voorbodes


van wat

komen

ging.

En wij

waren blij

dat wij

niet langer

in ‘t halfduister

liepen,


en dat ‘t

alsmaar

Lichter

werd.


Je zag

zowaar

de Horizon

al

Gloren.

Hoe hadden

wij ooit

gedacht


het zonder ‘t


Boeddha

BEWUSTZIJN


te kunnen

redden.


En wij

haasten ons,


om ons

bewustzijn

verder

op te

Schonen.

En ‘t Godsdienstige

gekissebis


was weldra

niet meer

te horen


en ebte

alsmaar

verder

weg.

En wij

pakten

IJverig en

Vlijtig


onze

Schrobbers


om onze

LIEFDE

verder

op te

Borstelen.

En wij koesterden

de longen,

de Longen van de aarde,


en vroegen Pardon.


Een ten allerdiepst

weloverwogen en gemeend,

Pardon.


Aan de Longen,

van de aarde.


En wij voelden

ons daarna

zoveel stukken

beter,


en in ‘t reine

met iets

gekomen.


In ‘t reine

met

ALLES.



En daar

paste de

aarde

in,


en de

mensen.


Alle mensen.


En met

gemak.

de MOL

de Tornado

LICHT

STILTE

POTENTIE



de MOL

De EENHEID zal weldra in ons Geboren worden.

Met alle gevolgen van dien.

En wij zouden zijn als aarde, waaronder de MOL wel heel erg

Bezig was.

En waar je ook keek zag je al Hoopjes, er was geen houden aan.

Her en der kregen stoeptegels het ook al op hun Heupen.

En wij hoorden ‘t gekraak,

‘t Gekraak,

van ‘t oude wat ging vallen.

Van ‘t oude wat z’n tijd nu had gehad.

de Tornado

Slechts vanuit ‘t OOG van de Tornado,

zouden wij ‘t kunnen Zien,

wat of de volgende Stappen waren,

in onze Geschiedenis.

En wij zouden er alles aan doen,

om met ‘t OOG weer in contact te komen,

met de STILTE voor de Storm.

LICHT

Als een speer zouden wij nu bezig gaan

met voorbereidende Werkzaamheden.

In Tornados kwam je beter niet terecht.

Wij dienden ‘t vuil uit onze ogen te wrijven, zoveel stond als een Paal

wel boven water.

Ons Zicht, zou door zo weinig mogelijk vuiltjes, nog belemmerd worden.

En wij zouden als Hazen allemaal onze bril gaan poetsen.

LICHT

En LICHT zouden wij nodig hebben,

om op allerhande kwesties

te gaan richten.

STILTE

Ik laat de Taal steeds zichzelf opeten,

en Geloof en Hoop,

en LIEFDE,

verdwenen in ‘t OOG.

‘t Was de STILTE

die alles kon Herbergen,

werkelijk ALLES.


There is no word,

or any character combination

which is able to

express,


the greatness of silence,

of GOD.


POTENTIE

Zelfs ‘t bijbelverhaal was nu verouderd,

als Vorm.

Er was niets meer buiten ons,

om ons aan vast te grijpen.

‘t Was in ons, en alleen maar daar.

Waren wij blij dat we er Liefde vonden,

bij ons van binnen,

in Potentie.

Liefde, zelfs LIEFDE,

na enig schoonmaak Werk.

Wij zouden door ‘t dak van de tweeheid heenbreken

om de EENHEID te ervaren.


En konden wij dat?

Ja, dat konden wij.

En hadden wij daar tijd voor?

Ja, dat hadden wij.

En wij maakten nu van onze aarde,

de allermooiste Planeet die je kon vinden,

in ‘t hele Universum.